از حالوهوای ساده و صمیمی تا گستردهترین شجرهنامه ردیف
اگر موسیقی دستگاهی ایران را به یک باغ بزرگ و کهن تشبیه کنیم، بیتردید دستگاه شور تنومندترین و پربارترین درخت این باغ است؛ درختی که ریشه در اعماق تاریخ این سرزمین دارد و شاخههایش آنقدر گسترده شدهاند که چهار آواز مهم ردیف – ابوعطا، بیات ترک، افشاری و دشتی – را در سایه خود جای داده است. شور تنها یک دستگاه نیست؛ یک «خانواده» از نغمههاست، آنچنان که بسیاری از اساتید، آن را مهمترین و جامعترین دستگاه موسیقی ایرانی میدانند.
